Workshop sprokkelkrans....

De verjaardag van mijn moeder zat eraan te komen, dus we moesten bedenken wat we wilde geven. Een luchtje, iets voor in huis, toch is het elke keer weer moeilijk om wat speciaals te verzinnen.

Toen kwamen we op het idee om mijn moeder op te geven voor een workshop bloemschikken. Ik had ons beiden opgegeven voor de workshop van 23 november j.l. Deze werd gehouden bij Floratex in de Spoorstraat. Het werd een heel gezellige avond, onder het genot van een bak koffie, likeurtje, frisje en toastjes gingen we aan de slag.

We hebben een krans gemaakt met behulp van stro, mos, schapenwol, kastanjetakken, eucalyptus, kaneel en nog veel meer. Hierboven het resultaat.

Update Chris - Goed nieuws....

De kinderarts belde gisteren vanwege de bloeduitslagen van Chris. Het aantal bloedplaatjes was gestegen naar 108 ! Daar zijn wij natuurlijk ongelofelijk blij mee, hij zit nog wel niet op de minimale waarde van 150, maar het gaat prima zo. Over 3 weken moet hij weer bloed laten prikken om de waarde wederom te laten bepalen. Maar dit hebben we hem nog maar niet verteld. Gelukkig hadden de zusters met de laatste prik wat verdovende zalf op beide armen gedaan, dus gelukkig viel de pijn erg mee achteraf. Maar naalden zijn natuurlijk nooit leuk !

Alle restricties zijn weer opgeheven dus hij mag weer gymen, fietsen, rennen ! Hij mag dus gewoon weer Chris zijn....

Luie zaterdag..

Vanmorgen was het spul alweer vroeg wakker, lekker allemaal uit bed, nou ja lekker..... Geer was ziek, koorts, snotverkouden.... En Kirsten had ook koorts en ook snotverkouden. Allemaal aangekleed, Chris ging nog even lekker op de skelter naar buiten. Toen kwamen Erwin en Petra met Maybritt en Julian gezellig een bakkie doen (zo goed Peet ;-). Later is Chris nog even met Opa en Oma naar de stad geweest.

Chris was bekaf toen hij uit de stad kwam, ligt nu even lekker op de bank bij te komen... Kirsten loopt nu lekker in haar joggingpak te studderen en Chris hangt samen met Pa op de bank... Het is alweer 17.00 uur, we gaan aan de bloemkool vanavond.... Ik ga maar snel beginnen......

Chris even bij zijn klasgenoten...

Chris heeft veel tekeningen gehad

van zijn klasgenootjes...

Samen op de skelter

Ondanks de vermoeidheid wilde Chris toch even op school kijken. Afgelopen dinsdag zijn we bij het uitgaan van de school nog even wezen kijken. Chris ging op zijn skelter mee. Hij vond het erg gezellig, ook de kinderen hadden Chris gemist. En ze vonden het natuurlijk erg spannend dat Chris zijn skelter bij zich had.

Vanmiddag waren we om 13.15 uur op school. Chris had zijn infuusflesje, dapperheidsdiploma en zijn auto meegenomen die hij in het ziekenhuis gekregen had. Hij mocht in de kring vertellen wat er de afgelopen dagen allemaal gebeurt was. Eerst wilde ik weggaan maar Chris wilde niet dat ik ging. Hij was een beetje angstig en sloeg helemaal dicht, in overleg met de juf ben ik lekker bij hem gebleven de hele middag. Samen hebben we aan de kinderen verteld wat er allemaal gebeurt was, Chris deed dit helemaal zelf, zittende bij Mama op schoot. Om ongeveer 14.30 zag ik aan Chris dat het niet meer zo ging op school en na nog even te hebben buiten gespeeld gingen we samen naar huis. Ook heeft Chris ongeveer 8 mooie tekeningen gekregen van zijn klasgenootjes. Deze hebben we vanmiddag samen opgehangen in de gang.

Morgen blijft Chris nog maar even lekker thuis.

Onze Chris in de lappenmand.....

Net het infuus gezet, dapperheidsdiploma gekregen.

Deze aap zat bovenop de "kapstok", zoals Chris hem noemde.

Even lekker tv kijken.

We bemerkten de laatste tijd steeds meer blauwe plekken bij Chris. Nu weten we wat een "rouwdouwer" onze gozer kan zijn, maar het formaat van deze plekken nam flinke proporties aan. Afgelopen vrijdag zijn we toen maar even naar de huisarts geweest om de plekken even te laten controleren. Eenmaal bij de arts ontdekte we dat hij ook onder de puntbloedinkjes zat, de arts vertrouwde dit niet en stuurde ons door naar de kinderarts. Hier ging wel een weekend overheen, Chris kreeg ondertussen ook elke keer een bloedneus. Maar verder moesten we toch even door het weekend. Maandagochtend zijn we dus vroeg met Chris naar het lab gegaan om bloed te laten prikken. Vreselijk vond hij het en logisch ! Na 1 uur belde het ziekenhuis dat we om 13.30 gelijk bij de kinderarts moesten komen. Eenmaal bij de kinderarts kregen we te horen dat Chris een aandoening heeft waarbij de bloedplaatjes (trombocyten) te snel in het lichaam worden afgebroken. Deze aandoening heet met een moeilijk woord (waarbij je tong driedubbel slaat....) Acute Ideopatische Trombocytopenische Purpura oftewel ITP.

Kinderen met ITP krijgen heel snel blauwe plekken en bloeduitstortingen, en fikse ook. De artsen weten niet waar het vandaan komt, het blijft gissen. Misschien komt het door de anti-stoffen die er opgebouwd worden na een virusinfectie. Deze anti-stoffen breken de bloedplaatjes weer af. Ze weten het gewoon niet zeker.

Deze aandoening kan eventueel weer uit zichzelf verdwijnen maar het kan ook chronisch worden. Dus het is allemaal afwachten.

De normale waarden van de bloedplaatjes liggen tussen de 150 en 400. Chris had maandag een waarde van 7 !! Vandaag is er weer bloed afgenomen en toen was de waarde nogmaals gezakt naar 3 !

Vanmorgen om 08.30 uur moesten we ons in het ziekenhuis melden voor een dagopname, Chris kreeg medicijnen via het infuus toegediend. Hij kreeg een lichaamseigen stof genaamd imuunglobuline toegediend.

Dit middel gaat de afbraak van de bloedplaatjes tegen. Vanmiddag om 16.00 uur was de 400 ml. ingelopen en konden we weer naar huis, nu is het afwachten of dit middel gaat aanslaan bij Chris. In de tussentijd mag Chris niet fietsen, gymmen, rennen etc. Alles waarbij valgevaar om de hoek komt kijken moet hij nu vermijden.

Er komt momenteel heel veel op ons af, Chris is een dapper ventje en doet zo zijn best om mee te helpen maar wat moet hij toch allemaal meemaken !