Ziek, ziek en nog eens ziek...

Het virus (of wat het ook mag zijn!) heeft Huize Koopman ook inmiddels bereikt. Vanaf afgelopen vrijdag is Chris al ziek, toen werden we van school opgebeld omdat hij flink gespuugd had. Stond net op het punt om zelf naar school te gaan, mijn coach maar gebeld dat ik niet kwam en snel naar Chris om hem op te halen. Hij is al de hele week aan het kwakkelen, zo gaat het goed en zo spuugt hij weer flink, arme ziel. Zo zielig als dat kleine lijfje het zo moeilijk heeft. En vanmiddag begon Kirsten ook ineens te spugen, helemaal bleek en zachtjes huilen en alleen maar bij Mama willen hangen. Ons kleine moppie, ze ligt nu lekker rustig op bed en het is stil, ze zal wel moe zijn van al dat gespuug. De washand en handdoek ligt klaar, zo ook extra beddegoed. Ik had nog een zacht plastic kussensloop, deze maar opengescheurd en over haar matras onder het laken gedaan. En nu maar hopen dat ons wijffie een beetje kan slapen en anders zien we het wel.